Ortografía Galego Unidade 5 (4ESO)

1) Coa axuda do dicionario, escribe h onde sexa necesario:

Ombro Orfo Herba Harmonía
Hipérbole Ovo Impo Hemisferio
Hectolitro Honrado Hoxe Inhumano

2) Estas palabras son homófonas, é dicir, pronúncianse igual pero escríbense de diferente modo. Traslada cada palabra ao lugar que lle corresponda:

abano / habano
Que calor vai! Dáme aire con este abano.
Sempre anda a fumar e eu non soporto como ole ese habano.
ora / hora
Non sei a que hora comeza o partido.
Ora canta, ora chora. Non hai quen a entenda!
ha / a
O doutor ha de facerme unha radiografía.
A ver como saio na foto!
ai / hai
Ai! Que boa noticia!
Creo que hai xa unha semana que non nos vemos.

3) Pon h intercalado cando cumpra:

exhibir bohemio cohesión baía exhalar
desinchar cohibir alelí adhesivo inhábil
filharmónica truán velaí incoherente

4) Identifica os erros destas oracións:

Ola , Xurxo. Preséntoche a miña amiga Helena .
Chegamos co noso vehículo a un lugar inhóspito e deshabitado.
Dóeme o ombro .Cres que o teño inchado?
O hóspede sentiuse humillado naquel habitáculo inmundo.
Henrique é un home moi vehemente.

5) Coa axuda do dicionario completa con b e v :

Adverbio Obvio Bisílaba Observar
Absorber Benvida Obxectivo Baleiro
Benevolente Abelá Avó Voda
Automóbil Pavillón Sarabia Voitre
Invisible Estevo Marabilla Chuvasco

6) Como b e v se pronuncian igual (ambas as grafías corresponden ao fonema bilabial oclusivo sonoro /b/, son numerosas as palabras homófonas. Coa axuda do dicionario, escribe un ha oración con cada palabra. (Non usedes estas frases)

Vota o Bloque Nacionalista Galego na próxima candidatura.
O neno bota a pelota cunha man.
Todo o seu ben atópase no seu corazón.
Xurxo, vén aquí agora mesmo!.
Haise que rebelar contra as inxustizas.
Irei a revelar as miñas intencións.
Hai balor nos estantes do soto.
Teño o valor suficiente para dicir a verdade.
O barco lanzou un cabo.
Eu cavo un buraco na terra para plantar unha árbore.
Collín un bago e leveino a boca.
O neno e tan vago que o día que traballe lle farán unha festa.
Perdín a bobina de fío verde.
A carne bovina é moi seca.
O toureiro gañou o rabo do touro.
O ravo é comestible pero sabe mal.

7) Pon os b e v que faltan:

Ben te vexo e ben te coñezo.
Mira que ben.
Mira quen vén!
Eu non sei se Cristovo vén á túa casa.
Eles non ven ben.
Corre! Ven aquí axiña!
Se non ven Iago, pode vir ti, que ben cabemos todos.

8) Fuga de letras. Completa as palabras da dereita tendo en conta que todas se escriben con b ou con v:

N O B E L O
A C I V R O
G A B E T A
V A R R E R
V O I T R E
V E R N I Z
E S V A R A
A B A L A R
G A B I Á N


9) Pon os v e b que faltan neste texto:

Diante de facenda non lembraba un rebumbio de tales dimensións. Os obreiros levaban días reformando o inmoble de enfronte para converter un hotel en decadencia nun edificio de apartamentos. Aínda que ao principio o estrondo dunha trabe ao esborrallarse ou a derruba dunha parede fosen novidades algo enxordecedoras, o costume máis próximo de oír golpes de cicel e martelo sobre a pedra, o ruído da espátula mesturado con gritos e asubíos, o lento e monocorde xirar da formigoneira fixeron que Xulia non prestase atención á xolda que se organizaba baixo un rótulo apagado. Varios homes enfundados non seus monos charlaban con outros vestidos conforme á aburrida e pulcra normalidade dos oficinistas. Burlábanse, facían rolda e brazos con espavento ao redor dun monte de area. Unha lámpada protexida por un cerco metálico no extremo dun cable foi sacada polo balcón do primeiro piso e quedou colgando diante de algo parecido a un anaco de saba con letras. Xulia cruzou aquela inesperada aglomeración e introduciuse en Facenda, sorprendida porque na porta se arremuiñaban moitos dos seus compañeiros.

–Filla, tes que falar co rapaz.
–De que me falas?
–Do rapaz da pancarta –seguiu Dora, baixiño–. Segundo di, ata que te dignes falar con el pensa manterse aí en folga de fame.

Religión Tema 5

Jesús se rodea de un grupo:

Maestro y discípulos: Jesús eligió en un principio a algunas personas para que lo siguieran en su proceso de predicación. Los miembros de este grupo se llamaron discípulos, eran seguidores, y utilizaban la palabra de Jesús y Dios como una forma de vida. Eran el grupo íntimo de Jesús. En este grupo íntimo Jesús escogió a 12 para que fuesen su “apóstoles” que sign. enviados.

Los seguidores de Jesús, un grupo distinto: Este grupo era diferente, a parte de tener mujeres, los integrantes llegaban a tener una relación íntima intensa, creando una auténtica comunidad de hermanos unidos por el amor de Dios. No hay poder entre el grupo.

Continuadores de la obra de Jesús: A parte de vivir esa relación de fraternidad, la comunidad dio “frutos” extendiendo la Palabra como hizo Jesús.

El Espíritu Santo, la fuerza de Dios:

La fiesta de Pentecostés: Fiesta de peregrinación al Templo. Se celebra la entrega de la Ley por parte de Dios a Moisés en el monte Sinaí. Lo que ocurre es, que los discípulos se llenan del E. Santo. Entonces los discípulos con esa “fuerza” predicaron la Palabra al Pueblo y cada uno lo entendía en su propia lengua.

En Pentecostés se manifiesta la Iglesia: en Pentecostés se predica la Palabra como quiso Dios, a todos los pueblos, en Pentecostés se formó la verdadera comunidad de Jesús, la Iglesia.

El Espíritu Santo, la fuerza cercana de Dios: Dios es Trinidad: Hijo, Padre y Espíritu Santo.

La misión de la Iglesia:

El Concilio Vaticano II: Acontecimiento del s. XX. 2.500 padres conciliares intentaron darle una nueva imagen a la Iglesia, se crearon cuatro constituciones.

La Iglesia, el nuevo Pueblo de Dios: Antes era una comunidad centrada en la autoridad y el poder, pero ahora se centra más en la comunidad con Dios y con los hombres. Iglesia como Pueblo de Dios. Intenta acompañar al hombre en todo momento.

Para anunciar la buena noticia: No solo unidos, sino que predicando. El Evangelio debe llegar a todas partes, es la tarea fundamental de la Iglesia.

Y trabajar por mejorar nuestro mundo: La Iglesia ayuda a todo aquel que lo precise, no solo predica sino que ayuda.

Dos sacramentos para fortalecer la comunidad:

Confirmación y orden sacerdotal: Sacramentos que acompañan en la vida del cristiano. Estos dos tienen un sign. especial. En la confirmación la persona es adulta y es la que elige seguir siendo cristiano y pertenecer a la Iglesia. Y el sacramento de la orden sacerdotal el cristiano, sigue los pasos de los apóstoles animando, ayudando y uniendo a los cristianos.

PeDríCoLas

Morgún

MORGÚN

Título: Morgún
Autor: Suso de Toro
Páginas: 160
Editorial: Xeriais

Morgún foi encontrado nun cesto nunha lagoa. Unha familia do Castro do Baroña gobernado por Corrub, que era un usurpador do trono do antigo rei morto polo seu propio fillo. Unha profecía dicía que chegaría un guerreiro moi poderoso, que destronaría o rei pero a terceira vez que entrase no castro morrería, ese guerreiro sería a reencarnación do antigo rei, esa propia reencarnación sería Morgún. O pai adoptivo de Morgún e un dos fillos foi asesinado por Corrub trala sospeita de que se eran eles os guerreiros da profecía.
Morgún foi entrenado pola súa nai adoptiva e o seu irmán adoptivo, o que lle chamaban o “Protexido pola Sombra”.Morgún tras uns anos convertido en lobo e vivindo cunha manada de lobos, pero a él máis tarde convertírono nunha muller, para que poidese aprender, pero tentaban ocultalo. Morgún conseguíu derrocando a un monstruo unha espada forxada por Deuses. Máis tarde quedou embarazada do “ Protexido pola Sombra”. Él mesmo e Morgún xunto cunha tropa de guerreiros emprenderon unha expedición que remataría no Castro de Baroña. Despois da conquista de cada lugar deixaban uns guerreiros ao cargo para mantela súa conquista dese territorio. Morgún e “Protexido da Sombra” foron de segunda ao Castro e alí Morgún foi ferido de gravidade, xa que lle rebanaran a tapa dos sesos, pero un druída de avanzada idade, guerreiro do antigo rei, fíxolle unha protección para que non lle pasara nada, e xa na terceira visita o Castro, o fillo de Morgún e utilizado como escudo e Morgún desgraciadamente morre. Pero o fillo de Morgún mata a Corrub e o seu pai e máis él saen do Castro pero son atacados pola espalda polo fillo menor de Corrub e "Protexido da Sombra" morre, pero Breogán, o fillo de Morgún, o mata e "Protexido" se reencarna nun corvo.